background img

ΜΟΡΤΕΣ | Τα μπλουζ του Καραγκιόζη

6 έτη ago written by

Η Final Touch παρουσιάζει ένα νέο, πρωτότυπο μουσικό σχήμα που αναμένεται να κάνει εντύπωση,
να αγαπηθεί, να ανατρέψει και να διαπεράσει τα στεγανά της εγχώριας μουσικής βιομηχανίας.

Mortes-Karagiozis

Με ένα μοναδικό, πρωτοποριακό τρόπο, οι ΜΟΡΤΕΣ παντρεύουν τα blues με το ρεμπέτικο τραγούδι και τους ήχους
της ελληνικής μουσικής, επενδύοντας το όλο εγχείρημα με ροκ πινελιές αλλά και εξαιρετικά κεφάτη διάθεση!

Σήμερα, παραμονή της επετείου του θανάτου του αείμνηστου μουσικού Νίκου Παπάζογλου,
παρουσιάζουν το νέο τους single που είναι αφιερωμένο στη μνήμη του.

Mortes-Karagiozis

Το τραγούδι “Τα μπλουζ του Καραγκιόζη”, σε στίχους του Άγη Νικολακόπουλου
και μουσική του Άγη Νικολακόπουλου και του Αχιλλέα Διαμαντή, επιφυλάσσει ένα μοναδικό πάντρεμα
ηλεκτρικής κιθάρας και μπάσου με το μπουζούκι και το μπαγλαμά, μια συναντησή δύσης και ανατολής, παρόντος και παρελθόντος.

Το single συνοδεύεται από ένα εντυπωσιακό video clip σε σκηνοθεσία Τόλη Μαστρόκαλου,
στο οποίο τα Μπλουζ του Καραγκιόζη αποτυπώνονται οπτικά μέσω των ευρηματικών λήψεων και των μπλε αποχρώσεων.

Με τα λόγια του Άγη Νικολακόπουλου:

Το ριφ της κιθάρας το είχα γράψει πριν από 15 χρόνια, για ένα μπλουζ/ροκ τραγούδι των «Εν Ψυχρώ», η μπάντα διαλύθηκε όμως λίγο μετά και το ριφ «έμεινε στο συρτάρι».
Στις 17 Απρίλη του 2011, ο θάνατος του Νίκου Παπάζογλου με στεναχώρησε πολύ. Ήταν τραγουδοποιός συνδεδεμένος με τα νεανικά μου χρόνια, με όμορφες στιγμές, πιο αληθινές, πιο ερωτικές αλλά και πιο ξέγνοιαστες από τις σημερινές. Με επηρέασε πολύ ο χαμός του. Τέλος εποχής, που λένε.
Το τραγούδι εκφράζει το παράπονό μου για το γεγονός αυτό, αλλά και για όλα τα γεγονότα που τα τελευταία χρόνια μας κάνουν να αισθανόμαστε πολύ μόνοι και πολύ φτωχοί. Από κάθε άποψη.
Οι στίχοι γράφτηκαν –σαν από μόνοι τους- μέσα σε λίγα λεπτά. Αλλάξαμε το ρυθμό και το bass line από το παλιότερο ριφ, με σκοπό να παντρέψουμε το μπλουζ στοιχείο με το ρεμπέτικο στίχο και ρυθμό. Ο Αχιλλέας Διαμαντής βοήθησε με τη σύνθεση του ρεφρέν και … αυτό ήταν.
Η ενορχήστρωση με μπαγλαμά και ζίλλια, όπως και το slide guitar με το μπουζούκι ήταν εξαρχής στο μυαλό μου. Το αποτέλεσμα μας άρεσε και το κρατήσαμε. Είναι κάτι καινούργιο, κάτι που δεν έχει ξαναγίνει μ’αυτό το τρόπο.
Ο Νίκος Παπάζογλου ήταν ο μόνος που με ένα μαγικό τρόπο, έκανε την ελληνική λαϊκή και παραδοσιακή μουσική να ακούγεται ροκ.
Εμείς οι «ροκάδες» της εποχής, αφήναμε τα κλαμπάκια και τα μπαρ και τρέχαμε να τον ακούσουμε ζωντανά, κάθε καλοκαίρι που κατηφόριζε από Σαλονίκη. Είχαμε μεγάλη αγάπη και εκτίμηση στο πρόσωπό του. Ήταν πραγματικό ίνδαλμα για μένα και το λιγότερο που μπορούσα να κάνω με ένα τραγούδι που εμπνεύστηκα από τη μουσική του και την εποχή μας, ήταν να του το αφιερώσω με νοσταλγία και ευγνωμοσύνη.

Article Categories:
Music News